Linówiec

LinówiecSzlachecka Wieś parafialna w dawnym powiecie gnieźnieńskim.

Linówiec w 1580 r. był własnością Stanisława Linowskiego, dziedziczącego na jednym łanie [Pawiński, s. 149]. Według rejestru poborowego z 1618 r. jeden z działów o powierzchni jednego łana należał do Piotra Gadeckiego, drugi również liczący jeden łan do Waleriana Linowskiego [Parczewski, s. 198].
Jeszcze w 1593 r. wymieniono Wojciecha Linowskiego, dziedzica tej wsi, syna Stanisława, który zapisał 1500 zł swojej małżonce Małgorzacie Słoneckiej 1500 zł i oprawił ją na połowie miasta i wsi Orchowo i Wola.
We wsi istniał dwór, poświadczony w inwentarzach z lat 1558, 1562.
Rejestr poborowy z 1618 r. podaje, że we wsi były 2 lany gruntów, dziedziczone przez Piotra Gadeckiego i Waleriana Linowskiego [Parczewski, s. 198].
Dziedziczką połowy Myślątkowa i Linówca w 1622 r. była Katarzyna z Cielmowskich Rajska.
Kolejny właściciel wioski Rafała Malechowski dobra Linówiec sprzedał Janowi Mlickiemu, kanonikowi gnieźnieńskiemu i płockiemu, co stwierdzono stosowną umową zawartą 19 XII 1750 r. Kontrakt opiewał na sumę 10180 zł. Była to tylko część Linówca, bowiem Jan Mlicki dalsze działy nabył w 1751 r.
Jan Mlicki w 1751 r. był archidiakonem uniejowskim i referendarzem prymasa. Wymieniono go jeszcze w 1753 r. Zapewne po jego śmierci Linówiec przeszedł w ręce Kajetana Jarmuły Mlickiego (bratanka?) syna Stanisława, wojskiego płockiego, poświadczonego w 1767 r., żyjącego jeszcze w 1778 r., dziedziczącego także w pobliskim Osówcu, wsi Mlecze i Suszewie.

Jeden komentarz

  1. Irena Tomaszewska

    Czy w Linówcu był tartak (w jakich latach?) i czy są znane osoby w nim pracujące?

ody>