Myśliwi przyjechali z darami do szpitala

Nigdy wcześniej nie komentowałam żadnych doniesień prasowych, w tym tych lokalnych, lecz tym razem uważam to za swój obowiązek.
Jestem słupeckim lekarzem pracującym co prawda poza szpitalem, ale po obejrzeniu powyższych zdjęć jest mi, szczerze mówiąc, nieco wstyd za Kolegów Lekarzy i pozostały personel szpitalny a także za władze powiatu słupeckiego. W dobie kryzysu jaki objął cały kraj, przyjmowanie tzw. „darów” jest uważam po prostu nie na miejscu- zwłaszcza, że szpital słupecki nie jest placówką przeznaczoną do przyjmowania i leczenia pacjentów zakażonych Coronawirusem- został szczelnie zamknięty i stał się niedostępny dla wszystkich pacjentów ambulatoryjnych, znacznie ogranicza się także prowadzoną w nim do tej pory diagnostykę. Personel nie jest więc na „pierwszej linii ognia ” – nie mają w związku z tym problemów i kłopotów jakie są zgłaszane przez lekarzy, pielęgniarki oraz ratowników medycznych z placówek jednoimiennych. Wszyscy pracujący , którzy z racji wykonywanego zawodu mają bezpośredni kontakt z innymi ludźmi , są narażeni w znacznie większym stopniu niż pozostała część społeczeństwa i nikt tego nie neguje. Jednak uważam, że tego typu pomoc powinna obejmować tylko i wyłącznie zabezpieczenie w sprzęt medyczny do ochrony personelu a nie jedzenie. Mam nieodparte wrażenie, iż przeznaczanie produktów żywnościowych dla słupeckich medyków jest po prostu sposobem na ” wylansowanie” się w mediach, ponieważ żadnego wymiernego pożytku dla ogółu społeczeństwa w trakcie pandemii z takich działań niestety nie ma i nie będzie. Można w taki sposób wspomóc te placówki, które rzeczywiście tej pomocy potrzebują z racji problemów kadrowych, braku możliwości kupna na terenie szpitala posiłków, konieczności izolacji- jest to wówczas bardzo miły gest.
Drogie Koleżanki i Koledzy Lekarze – apeluję o odrobinę rozsądku- czy rzeczywiście macie poczucie, że takie zachowanie jest fair wobec innych? Czy zdjęcie w gazecie z reklamówkami pełnymi jedzenia, paletami wody mineralnej i jabłkami oraz obiadami nie jest według Was po prostu uwłaczające? Czy naprawdę Wasz wkład w walkę z pandemią jest tak ogromny?
Apeluję także do osób, które w taki sposób chcą wspierać służbę zdrowia- nie tędy droga- jesteśmy od wielu lat w zapaści finansowej i kadrowej co dobitnie potwierdza obecna sytuacja- lepiej będzie jeśli każdy z nas zajmie się tym co do niego należy a nie będzie wychodził przed szereg. Bardziej od jedzenia i braw na balkonach polskiej służbie zdrowia przyda się wsparcie systemowe a także najzwyklejszy szacunek ze strony Polek i Polaków także po zakończeniu pandemii a nie tylko czasie jej trwania.