Z pasji do motocykli pomagają innym!

Mówi się, że pasją zaszczepiona raz nie przemija nigdy. Jeśli jeszcze przy tym pomaga się innym, to można nazwać to prawdziwym sukcesem. Udowadniają to uczestnicy grupy Gajory w gminy Zagórów.

– Czym są dla was motory? – Czasem to trudno wytłumaczyć. To się po prostu czuje. To wolność, to odwaga, ale i spełnienie – mówi Iza Tulikowska, pasjonatka.

To dla nich zamiłowanie, któremu poświęcają całe serce i duszę, a jak tłumaczy, czasem do pokochania motoru wystarczy impuls, czasem chwila, a kiedy krew płynie w żyłach szybciej to jest po prostu to „coś”.

Iza i jej mąż oraz kilkudziesięciu śmiałków z gminy Zagórów pasję do motocykli mają od dawna. Dwuśladowcami podróżują turystycznie. Iza i Maciej na początku jeździli z grupką znajomych z okolic Gizałek i stopniowo dołączały do nich osoby z Zagórowa.

– Mój mąż Maciej wymyślił nazwę Gajory. Miała być oryginalna, ale też nawiązywać do tradycji gęsiarstwa, która znana jest w okolicy od dziesięcioleci.  Tak naprawdę pomysł sformowania czy raczej stworzenia grupy motocyklowej podsunął  jakiś czas temu nieżyjący Damian Kłębowski- strażak ochotnik. Zginął tragicznie na motorze, którego tak kochał. Chciał inicjować fajne rzeczy. Zawsze był chętny do wycieczek, do wspólnych pomysłów. Kochany chłopak, który był w pewnym sensie naszym motorem napędowym. Myślę, że tam z góry patrzy na nas i jest dumny z tego, co teraz robimy – dodaje Iza.

No właśnie. Warto wspomnieć, że Gajory to nie tylko samo podróżowanie, a pomaganie innym również poprzez uczestnictwo w  rozmaitych akcjach charytatywnych. To dla Gabrysi Sochy z Zagórowa, dziewczynki chorej na autyzm dwa tygodnie temu Gajory zorganizowały festyn, a dochód przekraczający nieco ponad 10.000 złotych przeznaczony zostanie na kosztowną rehabilitację kilkulatki. – Impreza przeszła nasze najśmielsze oczekiwania. Towarzyszyli nam motocykliści  z innych grup m.in. z Częstochowy, Torunia, Inowrocławia czy nawet znad morza. Pomyśleliśmy, że jeśli inne grupy pomagają potrzebującym, to czemu nie my. Odzew był fantastyczny. To nas uskrzydliło i utwierdziło w przekonaniu, że warto pomimo trudu pomagać – powiedziała kończąc Iza.