Jacek Słowiński – Mąż, Ojciec, Dziadek, Brat, Wujek, Przyjaciel, Kolega z pracy, nauczyciel dyplomowany, inżynier informatyki, matematyk, instruktor muzyki, ekspert grafiki komputerowej, multiinstrumentalisa. Zawsze oddany swojej rodzinie i uczniom, których tak bardzo kochał. Zmarł nagle i niespodziewanie w wieku zaledwie 54 lat.
Urodził się 9 kwietnia 1968 roku. Zawsze był pełen pasji. Nigdy nie siedział bezczynnie, chciał w życiu zrobić wiele, jakby wiedział, jakby przeczuwał, że Jego czas będzie krótszy niż innych.
W 1985 roku rozpoczął pracę jako instruktor d/s zespołów muzycznych w Miejsko – Gminnym Ośrodku Kultury w Zagórowie. W 1987 roku pracował w Spółdzielni Motoryzacyjno-Metalowej w Zagórowie na stanowisku tokarza, a następnie w tej samej firmie zajmował się montażem stołów laboratoryjnych. W latach 1988-1999 jego ścieżki znów zawróciły do zagórowskiego M-GOK, gdzie podjął pracę na stanowisku instruktora do spraw muzycznych oraz akustyka. 1 lipca 2000 roku rozpoczął pracę jako telemonter w tutejszym Zakładzie Telekomunikacji. Tam właśnie rozpoczęła się Jego wielka miłość do komputerów i informatyki. W 2003 roku Jacek ukończył 3,5 letnie studia wyższe na Wydziale Informatyki i Zarządzania na kierunku Informatyka w zakresie sieciowe systemy informatyczne. Przygodę z telekomunikacją zakończył na funkcji informatyka w Koninie (2005). W tym samym roku rozpoczął pracę nauczyciela w Gimnazjum Królowej Jadwigi w Zagórowie, uczył informatyki, matematyki oraz nauki gry na instrumentach w zespołach muzycznych. W 2019 nadal pracował jako nauczyciel, jednakże już w przekształconej Szkole Podstawowej im. Michała Okurzałego. Teraz ulubiona klasa Jacka od kilku dni stoi pusta, bez ulubionego nauczyciela i Jego ulubionych uczniów. Tylko ramka ze zdjęciem i palący się wolno znicz. Uczniowie nazywali Go pieszczotliwie „Jack”, był wymagający, ale zawsze skory do rozmów i pomocy.
Jak mówią o nim córki Karolina i Katarzyna najcudowniejszy ojciec, bardzo skromny, niezwykle rodzinny i zawsze pomocny, przede wszystkim jednak dobry, uczynny. Dzielił się wszystkim, a często miał tak niewiele. Był podporą żony Beaty i kochającym dziadkiem dla wnuków: Any Marii, Diego i Ibrahima Jacka.
Anna Eicke, była dyrektor zagórowskiego gimnazjum, w którym przepracował 14 lat wspomina Jego jako wspaniałego współpracownika, dobrego kolegę i oddanego nauczyciela: Jacek był to wspaniały, pracowity, kreatywny, oddany szkole Nauczyciel. Rozumiał młodzież, wychodził naprzeciw ich oczekiwaniom, rozwijał ich pasje i zainteresowania, towarzyszył im każdego dnia w tej trudnej , uczniowskiej wędrówce. Uczył ich, jak być dobrym Polakiem, człowiekiem, kolegą. Całym swoim życiem pokazywał, jak należy rozumieć słowa DOBRO, PRAWDA, MĄDROŚĆ…
Kilkanaście lat prowadził szkolne zespoły muzyczne (m.in. „The Way Back”, ponad trzydziestoosobowy zespół mandolinowy), które dały młodym ludziom możliwość rozwijania własnych talentów, aktywnego uczestnictwa w życiu środowiska lokalnego , uczyły pracy zespołowej, integrowały. Żadna szkolna czy zagórowska uroczystość nie odbyła się bez udziału „Braci Słowińskich”. Uczniowie pod kierunkiem Pana Jacka prezentowali się podczas takich wydarzeń, jak Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, Zagórowskie Jarmarki Bożonarodzeniowe, Koncerty charytatywne, Koncerty kolęd i pastorałek w Kościele parafialnym, Powitanie Lata i wiele innych.
Inspirował młodzież do podejmowania różnorodnych działań, udziału w olimpiadach, konkursach, akcjach, udzielając im fachowego wsparcia i bezcennych rad, dzięki czemu zdobywali liczne nagrody i wyróżnienia.
Z własnej inicjatywy podejmował innowacyjne rozwiązania programowe, metodyczne i organizacyjne, które zawsze ukierunkowane były na rozwój ucznia. Wdrażał na swoich zajęciach opracowane przez siebie programy nauczania, np. Bezpieczni w cyberprzestrzeni, Nauka gry na gitarze i mandolinie, Szkolne zespoły muzyczne, Grafika komputerowa – wykorzystując różnego rodzaju programy komputerowe do przetwarzania grafiki rastrowej, wektorowej, montażu filmów. Jego wiedza i umiejętności pozwoliły Mu na stosowanie ciekawych rozwiązań dydaktycznych.
Chętnie też dzielił się swoją wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami. W roku 2015 założył Platformę Edukacyjną GKJ, która pozwalała na łatwą komunikację uczeń – uczeń, uczeń – nauczyciel, nauczyciel – nauczyciel. Przez 14 lat był administratorem i redaktorem szkolnej strony internetowej, którą całkowicie przebudował i której nadał nową szatę graficzną.
Z ogromnym zaangażowaniem współpracował przy największej uroczystości, jaka może mieć miejsce w rzeczywistości szkolnej, mianowicie przy nadaniu szkole imienia i wręczeniu sztandaru. Był również autorem graficznego projektu sztandaru gimnazjum.
Wspólnie z Biblioteką Publiczną Miasta i Gminy Zagórów przystąpił w roku 2016 (jako koordynator) do wdrażania i realizacji ogólnopolskiego projektu „LINK DO PRZYSZŁOŚCI”, prowadząc zajęcia z programowania i robotyki.
Współpracował z wieloma instytucjami działającymi na rzecz dziecka, między innymi Domem Kultury w Zagórowie, Wydziałem Biologii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, Gimnazjum nr 2 im. Polskich Alpinistów w Koninie, Filharmonią Poznańską itp. Na szczególną uwagę zasługuje jednak Jego wieloletnia współpraca oraz udział w międzynarodowej wymianie uczniowskiej ze Szkołą Średnią imienia Wł. Syrokomli w Wilnie. Sam pisał o tym tak: „Pierwsza moja wizyta w ramach wymiany międzynarodowej młodzieży Gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Zagórowie i Szkoły Średniej im. Władysława Syrokomli w Wilnie to rok 2005. Niesamowite wrażenie na mnie wywarła Wasza życzliwość i gościnność oraz umiłowanie tradycji narodowej. Poznałem tam Was – prawdziwych Przyjaciół, każde nasze następne spotkanie (było ich w sumie kilkanaście) tylko mnie w tym utwierdzało. Myślami zawsze jestem i będę z Wami.” – Jacek.
Zaglądając wczoraj do „moich gimnazjalnych wspomnień” znalazłam przypadkowo 1 nr szkolnej gazetki „Byle do dzwonka” z roku szk. 2017/2018, a w nim Miniaturę muzyczną – wywiad Julki, uczennicy klasy 2a z Panem Jackiem Słowińskim:
Julka: Jak opisałby się Pan w pięciu słowach?
Jacek Słowiński: Jestem człowiekiem pracowitym, uwielbiam się uczyć, uważam, że człowiek musi całe życie nieustannie się rozwijać….
Julka: Jak współpracuje się Panu z zespołem?
Jacek Słowiński: W tym roku szkolnym zawiązał się już 7 mój zespół. Uwielbiam pracować z młodzieżą i przekazywać jej swoją wiedzę i umiejętności. Zawsze pracuje mi się wyśmienicie.
Takim właśnie Go wszyscy zapamiętamy…
Cześć Twojej pamięci Drogi Jacku. Spoczywaj w pokoju!
