Rodzina, znajomi, a także nauczyciele i uczniowie Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Strzałkowie pożegnali Ewę Nowak, wieloletnią nauczycielkę języka polskiego. Zmarła nagle, 28 czerwca w wieku 63 lat. Jej pogrzeb odbył się na cmentarzu parafialnym w Strzałkowie 1 lipca. Jej ostatniemu pożegnaniu towarzyszył utwór „Who wants to live forever” – jej ulubionego zespołu.
Ewa Nowak urodziła się 12 lipca 1959 roku. Pracę zawodową – jako nauczyciel języka polskiego – rozpoczęła w Szkole Podstawowej w Skąpem w 1978 roku, następnie przez 35 lat kontynuowała ją w Szkole Podstawowej w Strzałkowie. Lubiła czytać, w szczególności upodobała sobie poezję, czym zarażała swoich uczniów – przygotowując ich do licznych konkursów recytatorskich, czy akademii prezentowanych na szkolnym forum. Jak wspomina ją córka – Agata – Mama była bardzo ciekawa świata, kochała ludzi. Nigdy nie oceniała, zawsze słuchała i rozumiała. Lubiła muzykę – zwłaszcza zespól Queen. Zwracała szczególną uwagę na poprawność językową a z pamięci cytowała całe fragmenty dzieł literackich- dodaje córka.
Pani Ewa była oddana bez reszty dla innych, co potwierdzają w swoich wspomnieniach jej koleżanki i koledzy po fachu – Składając najserdeczniejsze kondolencje rodzinie naszej koleżanki Ewy Nowak pragniemy jako nauczyciele Szkoły Podstawowej w Strzałkowie podzielić się jako jej współtowarzysze pracy, naszym bólem po stracie kogoś z kim jeszcze do niedawna na co dzień spotykaliśmy się i współpracowaliśmy. W toku pracy zawodowej pełniła ona funkcję prezesa ZNP w naszej szkole, lecz to była jej dodatkowa funkcja, choć pełniona z wielkim oddaniem. W toku codziennej pracy jako polonistka przybliżała uczniom z oddaniem tajniki naszego języka oraz wprowadzała ich w świat literatury pokazując jej niezwykłe piękno i moc, z jaką może wpływać na młodych ludzi. Przygotowując uczniów przez wiele lat do udziału w konkursach recytatorskich ukazywała im moc poezji i dawała poczucie satysfakcji z pięknego jej interpretowania. Wraz ze swoimi najbliższymi koleżankami przygotowywała programy artystyczne prezentowane podczas corocznych obchodów święta patrona naszej szkoły – Powstańców Wielkopolskich. Ze wzruszeniem słuchaliśmy pięknych słów uczniów, dla których wypowiadane treści były być może trudne, ale przedstawiane tak, jakby były rozumiane sercem. Mówiliśmy wtedy, że nasi patroni patrzą na nas z góry przychylnym okiem gwarantując zawsze dobrą pogodę w dniu uroczystości.
Dziś pozostają wspomnienia. Zapamiętamy Cię jako osobę zaangażowaną w pracę, nie liczącą nigdy godzin spędzonych w szkole, a także koleżankę gotową do pomocy zawsze i każdemu. Zawsze zostaniesz w naszych sercach, a także w sercach wszystkich uczniów, z którymi los zetknął Cię na zawodowej drodze – pisze w swoich wspomnieniach nauczycielka, Karolina Jakubowska – Trudny dla nas ten dzień. W pamięci przewijają się różne wspomnienia. Gdy pierwszy raz weszłam do pokoju nauczycielskiego jako początkująca nauczycielka, moją uwagę zwróciła młoda, ciemnowłosa kobieta o wyjątkowych oczach. Potem poznałam Ewę bliżej, jako koleżankę po fachu, wspaniałą polonistkę, która wprowadziła mnie w tajniki zawodu. Dzieliła się swoim ogromnym doświadczeniem, uczyła jak pokochać ten trudny zawód. Ewa była wyjątkową nauczycielką języka polskiego, którą z pewnością zapamięta wiele pokoleń młodych ludzi. Była oddana swojej pracy także jako wieloletnia prezeska Związku Nauczycielstwa Polskiego. Nigdy nie odmawiała pomocy, często pierwsza ją oferowała. Była osobą pełną przychylności i tolerancji. Miała w sobie odwagę w wyrażaniu opinii. Ewa umiała pięknie opowiadać, ale także słuchać. W gronie bliskich koleżanek przeprowadziłyśmy wiele rozmów podczas wolnych godzin między lekcjami lub prywatnych spotkań. Nikt tak jak Ewa nie opowiadał o kolejnych pokoleniach mieszkańców Strzałkowa. Znała tutaj chyba wszystkich – wspomina Panią Ewę Agnieszka Kędziora.
Ostatnie lata Pani Ewy były trudne. Udar, którego doznała 3 lata temu – w okresie pandemii – i następujące po nim problemy neurologiczne – uniemożliwił jej kontakty towarzyskie, które tak bardzo lubiła.
