5 października w sali koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych w Słupcy wystąpi Pohlnische Capelle. To międzynarodowy projekt wykonawczo-badawczy, który zasadza się na autentycznych przesłankach historycznych, sięgających wieku XVII i XVIII. Podówczas, w trakcie trwania personalnej unii między Saksonią i Królestwem Polskim powstała najlepsza i najbardziej znamienita kapela dworska tamtych czasów – Dresdner Hofkapelle. Ponieważ uosabiana przez postać króla Augusta II, następnie przez Augusta III unia z Polską wymuszała funkcjonowanie dwóch dworów – w Dreźnie i Warszawie, wybitni muzycy podróżowali wraz z orszakiem królewskim. Zespół, który występował wówczas w Warszawie i współpracował z polskimi muzykami zyskał miano Pohlnische Capelle. Inkorporował również wielu innych zagranicznych wykonawców zgodnie z panującym kosmopolitycznym trendem europejskim.
Działalność kapeli jest dobrze udokumentowana i pozwala na dość dokładne odtworzenie profilu jego działalności. Współcześnie dysponujemy wieloma materiałami badawczymi pozwalającymi odtworzyć sposób funkcjonowania zespołu, a nawet przeanalizować konkretne wydarzenia artystyczne, które odbyły się 300 lat temu. Dysponując niniejszymi przesłankami postanowiliśmy współcześnie dokonać reaktywacji zespołu, odzwierciedlając profil jego działalności w sposób niezwykle dokładny. Sama główna idea kulturowo-społeczna została postawiona jako najważniejszy punkt wyjścia: zespół tworzą muzycy pochodzący z Niemiec oraz Polski. Trzonem Kapeli jest Michaelis Consort z Lipska oraz polski kwartet smyczkowy Musicarius. Obydwa przedsięwzięcia od lat z sukcesami funkcjonują na muzycznej scenie wyspecjalizowanej w wykonawstwie muzyki dawnej. Ponadto z zespołem współpracują muzycy z Włoch i Francji – dokładnie tak jak miało to miejsce przed wiekami. Nova Capella Polska, czy też Neue Pohlnische Capelle – jak nazwali muzycy zespół współcześnie – ma na swym koncie szereg sukcesów. Z satysfakcją słuchaczy i sukcesami artystów odbyły się dwa tournée zespołu w roku 2014 i 2015 po Polsce i Niemczech. Nawiązana została owocna współpraca z Leipziger Kammerchor, która przyniosła kilka przedsięwzięć w Niemczech. Zespół odtworzył i przywrócił do życia koncertowego ciekawe i zapomniane niesłusznie utwory Heinichena, Caldary i Harrera. Msza A-dur Heinichena została wykonana i nagrana po raz pierwszy w historii muzyki i fonografii. Działalność ta jest związana z pogłębionym studium badawczym i muzykologicznym – muzycy współpracują z wieloma znamienitymi osobistościami ze świata nauki – prof. Barbarą Weirmann (Berlin/Drezno), prof. Alina Żórawska-Witkowska (Warszawa), prof. Gerhard Poppe (Drezno). Wsparcie to zaowocowało organizacją konferencji naukowej na Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu, podczas której udało się połączyć naukowe środowiska wykonawcze i muzykologiczne. Wystąpienia naukowców z Warszawy, Nowego Jorku, Drezna i Poznania były pierwszym tak wyczerpującym przedsięwzięciem w historii muzykologii i wykonawstwa historycznego w Polsce. Niniejsze przedsięwzięcie zyskało również swój wymiar praktyczno-edukacyjny – zostały zorganizowane warsztaty dla uczniów i studentów w Pirnie, Magdeburgu i Poznaniu. W ten sposób zapomniana idea Pohlnische Capelle zostaje również propagowana pośród młodszych pokoleń muzyków.
